1 محدودیتها برای محفظههای معمولاً اشغالشده
4.1.1 سیستمهای جدید اطفاء حریق با گاز دیاکسید کربن بهصورت سیلابی نباید در محفظههای معمولاً اشغالشده نصب شوند، مگر در مواردی که در بندهای 4.1.1.1، 4.1.1.2، 4.1.1.3، 4.1.1.4 یا 4.1.1.5 مجاز شمرده شده باشد.
4.1.1.1 سیستمهای جدید اطفاء حریق با گاز دیاکسید کربن بهصورت سیلابی باید مجاز به نصب در محفظههای معمولاً اشغالشده باشند، زمانی که مشخص شود که غلظت بیاثر شدن لازم است و غلظت بیاثر شدن مورد نیاز با استفاده از عوامل گازی جایگزین، غلظتی بالاتر از پایینترین سطح اثرات منفی مشاهدهشده (LOAEL) را ایجاد میکند یا غلظت اکسیژن کمتر از 8 درصد است.
4.1.1.2 سیستمهای جدید اطفاء حریق با گاز دیاکسید کربن بهصورت سیلابی باید مجاز به نصب در محفظههای معمولاً اشغالشده برای آتشسوزیهای مربوط به تجهیزات الکتریکی فعال با ولتاژ بیشتر از 400 ولت و کابلهای الکتریکی گروهی باشند، جایی که هیچ عامل گازی جایگزین بهطور موفقیتآمیزی آزمایش نشده باشد.
4.1.1.3 سیستمهای جدید اطفاء حریق با گاز دیاکسید کربن بهصورت سیلابی باید مجاز به نصب در محفظههای معمولاً اشغالشده باشند، زمانی که روشهای طراحی یا سختافزار یا هر دو برای درزگیری بازشوها یا تخلیه طولانیمدت برای دیگر عوامل گازی در دسترس نباشند.
4.1.1.4 سیستمهای جدید اطفاء حریق با گاز دیاکسید کربن بهصورت سیلابی باید مجاز به نصب در محفظههای بارگیری کشتیهای دریایی باشند.
4.1.1.5 سیستمهای جدید اطفاء حریق با گاز دیاکسید کربن بهصورت سیلابی باید مجاز به نصب در محفظههای معمولاً اشغالشده در اتاقهای موتور کشتیهای دریایی باشند، زمانی که مشخص شود که غلظت بیاثر شدن لازم است و غلظت بیاثر شدن مورد نیاز با استفاده از عوامل گازی جایگزین، غلظتی بالاتر از LOAEL ایجاد میکند یا غلظت اکسیژن کمتر از 8 درصد است.
4.1.2 سیستمهای موجود. سیستمهای دیاکسید کربن بهصورت سیلابی موجود باید مجاز به نصب در محفظههای معمولاً اشغالشده باشند، مشروط بر اینکه بهطور کامل با شیرهای قفلکننده سیستم، آلارمهای پیشتخلیه پنوماتیک و تأخیرهای زمانی پنوماتیک مشخصشده در بند 4.5.6 مجهز شده باشند.
4.2 استفاده و محدودیتهای دیاکسید کربن
4.2.1 سیستمهای اطفاء حریق با دیاکسید کربن که از مناطق در برابر انفجار محافظت میکنند، باید از نازلهای فلزی استفاده کنند و کل سیستم باید بهطور کامل به زمین متصل شود.
4.2.2 علاوه بر این، اشیاء در معرض تخلیه از نازلهای دیاکسید کربن باید بهطور کامل به زمین متصل شوند تا از تجمع بارهای الکترواستاتیکی احتمالی جلوگیری شود.
4.3 ایمنی پرسنل
4.3.1 خطرات برای پرسنل
4.3.1.1 باید به احتمال حرکت و نشستن گاز دیاکسید کربن در مکانهای مجاور خارج از فضای محافظتشده توجه شود. (به بند 4.3.1.3 مراجعه کنید.)
4.3.1.2 همچنین باید به محلهایی توجه شود که گاز دیاکسید کربن ممکن است در صورت تخلیه از یک دستگاه تخلیه ایمنی در یک مخزن ذخیره، مهاجرت یا جمع شود.
4.3.1.3 در هر استفاده از گاز دیاکسید کربن، باید به احتمال گرفتار شدن پرسنل در جو یا ورود به جوی که به دلیل تخلیه دیاکسید کربن خطرناک شده است، توجه شود.
4.3.1.3.1 تدابیری باید فراهم شود تا از تخلیه سریع پرسنل اطمینان حاصل شود، ورود به چنین جوهایی که در بند 4.3.1.3 توضیح داده شده است جلوگیری شود، و روشهایی برای نجات سریع پرسنل گرفتار شده فراهم گردد.
4.3.1.3.2 باید آموزشهای لازم به پرسنل ارائه شود.
4.3.2 علائم
4.3.2.1 علائم هشدار باید در مکانهای قابل مشاهده در هر فضای محافظتشده، در هر ورودی به فضاهای محافظتشده، در فضاهای نزدیک به فضاهای محافظتشده که مشخص شده است گاز دیاکسید کربن ممکن است مهاجرت کرده و خطراتی برای پرسنل ایجاد کند، و در هر ورودی به اتاقهای ذخیرهسازی دیاکسید کربن و جایی که گاز دیاکسید کربن ممکن است در صورت تخلیه از دستگاه ایمنی یک مخزن ذخیره جمع شود، نصب شوند.
4.3.2.2 فرمت، رنگ، سبک حروف کلمات سیگنال، حروفنگاری پیام، اندازه حروف و مقررات ایمنی نمادها باید مطابق با استاندارد ANSI Z535.2 باشد.
4.3.2.3 علائم ایمنی و کلمات پیام باید با استفاده از فرمت سهپنلی که در بندهای 4.3.2.3.1 تا 4.3.2.3.6.2 مشخص شده است، ارائه شوند.
4.3.2.3.1 علائم نشان دادهشده در شکل 4.3.2.3.1 باید در هر فضای محافظتشده استفاده شود.
4.3.2.3.2 علائم نشان دادهشده در شکل 4.3.2.3.2 باید در هر ورودی به فضای محافظتشده استفاده شود.
4.3.2.3.3 علائم نشان دادهشده در شکل 4.3.2.3.3 باید در هر ورودی به فضای محافظتشده برای سیستمهایی که با بوگیر سبز زمستانی تجهیز شدهاند، استفاده شود.
۴.۳.۲.۳.۴ تابلوی نشان داده شده در شکل ۴.۳.۲.۳.۴ باید در هر فضای مجاور که احتمال تجمع گاز دیاکسید کربن تا سطح خطرناک وجود دارد، نصب شود.
۴.۳.۲.۳.۵ تابلوی نشان داده شده در شکل ۴.۳.۲.۳.۵ باید در بیرون از هر ورودی اتاق ذخیرهسازی دیاکسید کربن نصب شود.
۴.۳.۲.۳.۶ تابلوها برای عملکرد دستی:
۴.۳.۲.۳.۶.۱ تابلوهای هشدار باید در تمام مکانهایی که عملکرد دستی سیستم ممکن است انجام شود، نصب شوند.
۴.۳.۲.۳.۶.۲ تابلوی نشان داده شده در شکل ۴.۳.۲.۳.۶.۲ باید در کنار هر ایستگاه فعالسازی دستی نصب شود.
۴.۳.۲.۴ برای نصبهایی که دارای تابلوهای موجودی هستند که با الزامات بند ۴.۳.۲.۳ تفاوت دارند اما با الزامات بند ۴.۳.۲.۱مطابقت دارند، این تابلوهای موجود قابلقبول تلقی میشوند، مشروط بر اینکه مرکز دارای برنامه آموزشی تابلوها باشد که کلیه تابلوهای مرتبط با سیستم اطفاء را پوشش دهد و تمام افرادی که به فضای تحت حفاظت دسترسی دارند یا آموزشهای لازم را دیده باشند یا همیشه با فرد آموزشدیده در آن فضا همراه باشند.
در تأسیسات مشمول این بند، در نصبهای جدید باید از همان نوع تابلوهایی استفاده شود که در تابلوهای موجود مرکز استفاده شده است. تمام تابلوها در یک مرکز باید سبک و قالب یکسانی داشته باشند.
۴.۳.۳ روشهای تخلیه:
۴.۳.۳.۱ تمام افرادی که ممکن است در هر زمان وارد فضای تحت حفاظت با دیاکسید کربن شوند باید نسبت به خطرات موجود هشدار داده شوند و روشهای ایمن تخلیه به آنان آموزش داده شود.
۴.۳.۳.۱.۱ باید تدابیری اتخاذ شود تا از ورود افراد فاقد تجهیزات ایمنی به فضاهایی که در اثر تخلیه دیاکسید کربن ناایمن شدهاند، جلوگیری گردد، تا زمانی که فضا تهویه شود و آزمایشهای مناسب ایمنی محیط را تأیید کرده باشند. افرادی که آموزش ندیدهاند یا مجهز به دستگاه تنفسی مستقل (SCBA) نیستند، نباید در فضاهایی که غلظت گاز از ۴ درصد بیشتر است باقی بمانند.
۴.۳.۳.۲ هشداردهندههای صوتی و نوری باید طبق بند ۴.۵.۶فراهم شوند.
۴.۳.۳.۳* به تمام کارکنان اطلاع داده شود که تخلیه گاز دیاکسید کربن از سیستمهای با فشار بالا یا پایین بهصورت مستقیم روی فرد، میتواند باعث آسیب به چشم، گوش یا حتی زمین خوردن در اثر فشار شدید گاز شود.
۴.۳.۳.۴ در تمام سیستمها بهجز مواردی که محدودیتهای ابعادی وجود دارد و مانع ورود افراد به فضای تحت حفاظت میشود، باید قفل ایمنی (lockout) فراهم شود.
۴.۳.۳.۴.۱ شیر قفل ایمنی باید روی تمام سیستمهایی که امکان مهاجرت دیاکسید کربن و ایجاد خطر برای افراد وجود دارد، نصب شود.
۴.۳.۳.۴.۲ در سیستمهای فشار پایین، شیر قطع مخزن نباید بهعنوان شیر قفل ایمنی در نظر گرفته شود، مگر طبق مجوز بند ۴.۳.۳.۴.۳.
۴.۳.۳.۴.۳ در مواردی که یک مخزن فشار پایین تنها یا چند سیستم را تغذیه میکند که خطرات مرتبط به هم را پوشش میدهند، و هیچکدام از این خطرات در صورت خاموش بودن تجهیزات نیاز به حفاظت ندارند، میتوان از شیر قطع مخزن بهعنوان شیر قفل ایمنی برای کل سیستم استفاده کرد.
۴.۳.۳.۴.۴* کلید قطع سرویس نباید بهجای شیر قفل ایمنی برای جلوگیری از تخلیه عامل مورد استفاده قرار گیرد. (به بند ۴.۵.۴.۱۲ مراجعه شود.)
۴.۳.۳.۴.۵ هنگام انجام تعمیرات یا آزمایش روی سیستم، باید سیستم قفل شود یا فضای حفاظتشده و فضاهای در معرض مهاجرت گاز تخلیه شوند.
۴.۳.۳.۴.۶ زمانی که قرار است در دوره قفل ایمنی حفاظت ادامه یابد، باید فرد یا افرادی بهعنوان “نگهبان حریق” با تجهیزات اطفاء دستی یا نیمهثابت مناسب یا ابزار لازم برای بازیابی حفاظت تعیین شوند.
۴.۳.۳.۴.۶.۱ نگهبان حریق باید به یک محل با پایش دائمی ارتباط داشته باشد.
۴.۳.۳.۴.۶.۲ مقامات مسئول تداوم حفاظت باید از قفل ایمنی و بازگردانی مجدد سیستم مطلع شوند.
۴.۳.۳.۵* هنگام حمل سیلندرهای سیستم، باید دستورالعملهای ایمنی رعایت شود.
۴.۳.۴ فاصلههای الکتریکی:
۴.۳.۴.۱* تمام اجزای سیستم باید بهگونهای قرار گیرند که حداقل فاصله از اجزای برقدار مطابق با جدول ۴.۳.۴.۱ و شکل ۴.۳.۴.۱حفظ شود.
۴.۳.۴.۲* در ارتفاعات بیش از ۳۳۰۰ فوت (۱۰۰۰ متر)، فاصله از اجزای برقدار باید به میزان ۱ درصد برای هر ۳۳۰ فوت (۱۰۰متر) افزایش در ارتفاع، افزایش یابد.
۴.۳.۴.۳* برای هماهنگی فاصله موردنیاز با طراحی الکتریکی، باید سطح عایقکاری پایه طراحی (BIL) تجهیزات تحت حفاظت ملاک قرار گیرد، اگرچه در ولتاژهای نامی ۱۶۱ کیلوولت یا کمتر، این موضوع تأثیرگذار نیست.
۴.۳.۴.۴* فاصله انتخابشده تا زمین باید بر اساس بیشترین مقدار بین پیک سوئیچینگ یا وظیفه BIL تعیین شود، نه صرفاً بر اساس ولتاژ نامی.
۴.۳.۴.۵ فاصله بین اجزای بدون عایق و برقدار سیستم الکتریکی و هر بخش از سیستم دیاکسید کربن نباید کمتر از حداقل فاصلهای باشد که برای ایزولاسیون سیستم الکتریکی در نظر گرفته شده است.
