همانطور که پیشتر گفته شد، نصب دتکتور حرارتی خطی باید مطابق با استاندارد NFPA 70 (کد ملی برق آمریکا)، استانداردNFPA 72 (کد اعلام حریق) یا طبق الزامات مرجع محلی ذیصلاح انجام شود. این بخش از دفترچه، نمونههایی از طراحی نصب برای کاربردهای خاص دتکتور حرارتی خطی مانند سردخانهها، سینی کابلها، تونلها و غیره را ارائه میدهد. سیم دتکتور حرارتی خطی را میتوان مشابه دتکتورهای حرارتی نقطهای در ارتفاع سقف نصب کرد، که پوشش تشخیص وسیعتری را فراهم میکند. برخی کاربردها نیز شامل نصب نزدیک به منبع خطر میشود که این امر باعث انتقال سریع گرما و اعلام سریع هشدار میگردد. این نوع نصب با عنوان کاربرد ویژه یا تشخیص مجاورتی شناخته میشود. دتکتور حرارتی خطی توسط شرکتهای Underwriters Laboratories (UL) و Factory Mutual Research Corporation (FM) مورد آزمون قرار گرفته و تأیید شده است و فواصل نصب استانداردی برای آن تعیین شده است. این الزامات در بخشهای بعدی بهطور کامل توضیح داده شدهاند. هنگام طراحی پوشش تشخیص، توجه به عواملی که ممکن است بر طراحی نهایی تأثیر بگذارند و موجب کاهش فاصله مجاز نصب برای دستیابی به پوشش مؤثر شوند، ضروری است. این عوامل میتوانند شامل جریان هوا، نوع ساختار، ارتفاع سقفها و موانع موجود باشند. مرجع محلی ذیصلاح ممکن است فواصلی متفاوت با مقادیر توصیهشده را الزامی بداند، بنابراین باید پیش از نصب با آن مشورت شود.
تشخیص ناحیهای
برای تشخیص در سطح وسیع یا گسترده، دتکتور حرارتی خطی باید در سقف یا روی دیوارهای جانبی و در فاصلهای حداکثر ۲۰اینچ (۵۱ سانتیمتر) از سقف نصب شود. نصبهایی که شامل ساختارهای تیر یا خرپا هستند، در بخشهای بعدی توضیح داده خواهند شد. شکل ۳۴ فواصل نصب مورد تأیید نهادهای استاندارد را نشان میدهد.
فاصلهگذاری در سقف صاف
حداکثر فاصله برای نصب روی سقفهای صاف نباید بیشتر از فاصله تأییدشده بین مسیرهای موازی سیم دتکتور حرارتی خطی باشد، و همچنین باید فاصله آن از دیوارها یا جداکنندههایی که تا فاصله ۱۸ اینچ (۴۶ سانتیمتر) از سقف بالا آمدهاند، کمتر از نصف فاصله تأییدشده باشد. شکل ۳۵ نمونهای از طراحی سقف صاف با استفاده از فاصلهگذاری ۳۵ فوت (۱۰.۷ متر) را نشان میدهد.
ساختار تیرآهنی
طراحی فاصلهگذاری برای سقفهایی با ساختار تیرآهنی بر اساس دو عامل انجام میشود: عمق تیر و فاصله بین تیرها. برای اطمینان از نصب صحیح سیستم، حتماً دستورالعملهای زیر را رعایت کرده یا برای جزئیات بیشتر به استاندارد NFPA 72 مراجعه کنید.
تیرهایی با عمق ۴ اینچ (۱۰ سانتیمتر) یا کمتر
• چیدمان مشابه سقف صاف است.
• حداکثر فاصله بین مسیرهای موازی سیم دتکتور حرارتی خطی، ۳۵ فوت (۱۰.۷ متر) است.
• حداکثر فاصله از هر دیوار یا جداکنندهای که تا ۱۸ اینچ (۴۶سانتیمتر) به سقف نزدیک شده، ۱۷ فوت و ۶ اینچ (۵.۳متر) است.
تیرهایی با عمق بیش از ۴ اینچ (۱۰ سانتیمتر)
• حداکثر فاصله بین مسیرهای سیم که بهصورت عمود بر تیرها نصب شدهاند، برابر با دو سوم فاصله مجاز در سقف صاف است.
• حداکثر فاصله از دیوارها یا جداکنندههایی که تا ۱۸ اینچ (۴۶سانتیمتر) به سقف نزدیک شدهاند، ۱۷ فوت و ۶ اینچ (۵.۳متر) است. این مسیرهای سیم بهصورت عمود بر تیرها نصب میشوند، همانطور که در شکل ۳۶ نشان داده شده است.
• سیمهای دتکتور که بهصورت موازی با تیرها نصب میشوند، میتوانند با همان فاصله استاندارد باقی بمانند.
• اگر عمق تیرها بیشتر از ۱۸ اینچ (۴۶ سانتیمتر) و فاصله بین آنها بیش از ۸ فوت (۲.۴ متر) باشد، هر بخش ایجادشده بین تیرها (محفظه تیر) بهعنوان یک ناحیه جداگانه در نظر گرفته شده و نیاز به پوشش مجزا دارد.
ساختار تیرچهای توپر
در ساختارهایی با تیرچههای توپر، دتکتور حرارتی خطی باید در زیر تیرچهها نصب شود. هنگامیکه مسیر سیم دتکتور بهصورت موازی با تیرچهها اجرا میشود، حداکثر فاصله مجاز نصف فاصله تعیینشده برای سقف صاف خواهد بود. شکل ۳۷ یک نمونه طراحی معمول برای پوشش سقف در ساختار تیرچهای توپر را نشان میدهد.
سقفهای شیبدار
شکل ۳۸ نحوه نصب دتکتور حرارتی خطی بر روی سقفهای شیبدار یا نوکتیز را نشان میدهد. حداقل باید یک مسیر سیمکشی در فاصله حداکثر ۳ فوت (۰.۹ متر) بهصورت افقی از نوک سقف اجرا شود. سایر مسیرهای لازم باید بر اساس فاصله افقی طرحریزیشده از سقف به سمت پایین و نوع ساختار بهکاررفته در سقف طراحی شوند. برای نصبهایی که در ارتفاع بیش از ۳۰ فوت (۹.۱ متر) انجام میشوند، مطابق بخش ۵.۱.۵باید فاصلهگذاری کاهش یابد. برای اطلاعات بیشتر در مورد سقفهای شیبدار به بخش ۵.۶.۵.۴ از استاندارد NFPA 72 مراجعه شود.
توجه: سقفهای شیبداری که طبق کد بهعنوان سقف صاف در نظر گرفته میشوند
بر اساس مقررات، برخی از سقفهای شیبدار در صورتی که شرایط خاصی را داشته باشند، بهعنوان سقف صاف محسوب میشوند. برای تعیین اینکه یک سقف شیبدار صاف تلقی میشود یا خیر، اختلاف ارتفاع (بر حسب اینچ) بین پایینترین و بالاترین نقطه دیوار را اندازهگیری کرده و آن را بر عرض دیوار (بر حسب فوت) تقسیم کنید. اگر عدد حاصل کمتر از ۱.۵ باشد، آن سقف بهعنوان سقف صاف در نظر گرفته میشود.
فاصلهگذاری در سقفهای بلند
برای ارتفاع سقفهای تا ۳۰ فوت (۹.۱ متر)، دتکتور حرارتی خطی میتواند با فاصله ۳۵ فوت (۱۰.۷ متر) نصب شود. برای نصبهایی با ارتفاع بیشتر از ۳۰ فوت (۹.۱ متر)، فاصلهگذاری به نصف فاصله تأییدشده کاهش مییابد و به ۱۷ فوت و ۶ اینچ (۵.۳ متر) میرسد، همانطور که در شکل ۳۹ نشان داده شده است.
فضای هوای مرده
دتکتور حرارتی خطی نباید در گوشهای که در فاصله ۴ اینچ (۱۰سانتیمتر) از دیوار جانبی یا سقف قرار دارد، نصب شود. همانطور که در شکل ۴۰ نشان داده شده است، فضای هوای مرده در جایی ایجاد میشود که سقف و دیوار جانبی به هم میرسند. زمانی که گازهای داغ از منبع آتش به سمت بالا حرکت میکنند، پخش شده، خنک میشوند و شروع به پایین آمدن میکنند که این امر فضای هوای مرده را ایجاد کرده و میتواند بر عملکرد صحیح سیم دتکتور تأثیر بگذارد.
تشخیص مجاورت
برای اطفاء حریق در نزدیکی یا کاربردهای خاص، کابلSafeCable باید بر روی خطر یا دقیقاً بالای آن نصب شود، بهگونهای که در معرض افزایش دمای ناشی از وضعیت حریق قرار گیرد.
موتورها، ژنراتورها، پمپها، شیرآلات
دتکتور حرارتی خطی میتواند مستقیماً روی سطح تقریباً هر نوع تجهیزات مکانیکی و الکتریکی مطابق شکل ۴۱ نصب شود. این نوع نصب امکان پاسخ سریع به تجهیزات داغشده را فراهم میسازد، که میتواند زودتر از سیستمهای تشخیص منطقهای هشدار دهد. معمولاً کابلی که برای اطفاء حریق مستقیم تجهیزات استفاده میشود، دارای دمای فعالسازی بالاتری است. سیم دتکتور حرارتی خطی با دمای بالاتر میتواند به همان سیم دتکتور استفادهشده برای تشخیص منطقهای متصل شود، مشروط بر اینکه هر دو بخشی از یک منطقه در نظر گرفته شوند.
هنگام نصب مستقیم بر روی بدنه موتورها، ژنراتورها و غیره، انتخاب کابل حرارتی خطی باید براساس دمای محیطی سطحی باشد که کابل روی آن نصب میشود.
تشخیص درون کابینت تابلوهای برق، تجهیزات سوییچگیر و سایر کابینتهای الکتریکی
دتکتور حرارتی خطی را میتوان از میان تابلوهای برق، تجهیزات سوییچگیر و سایر کابینتهای الکتریکی عبور داد بهطوریکه در نزدیکی اجزای الکتریکی داخل کابینت قرار گیرد، همانطور که در شکل ۴۲ نشان داده شده است. کابل دتکتور باید با استفاده از بستهای نایلونی غیر رسانا مهار شود.
در این نوع کاربرد، باید توجه ویژهای به انتخاب دمای مناسب کابل شود، که این انتخاب باید بر اساس دمای محیطی ناحیه حفاظتشده و سطحی که کابل دتکتور حرارتی خطی روی آن نصب شده، صورت گیرد.
سیستمهای اسپرینکلر پیشفعال و دلوژ
هنگام استفاده از دتکتور حرارتی خطی بهعنوان تجهیز آغازگر در سیستمهای اسپرینکلر پیشفعال، باید به دستورالعملهای مربوط به فاصلهگذاری و موقعیتدهی که توسط شرکت Factory Mutual (FM) ارائه شده توجه شود. بهطور کلی، تأییدیه FM مستلزم آن است که دتکتور حرارتی خطی با فاصلهای نصب شود که از حداکثر فاصله مجاز برای سیستم اسپرینکلر سقفی بیشتر نباشد.
کابل دتکتور باید بهصورت موازی با هر شاخه لوله اسپرینکلر تا انتهای آن شاخه اجرا شود، سپس بهصورت زاویه قائمه به سمت شاخه بعدی برگشته و در جهت مخالف ادامه یابد تا انتهای ناحیه تشخیص. اطمینان حاصل شود که هر خم ۹۰ درجهای در کابل دتکتور دارای شعاعی حداقل ۳ اینچ (۷.۶ سانتیمتر) باشد.
یک مسیر دتکتور حرارتی خطی (منطقه یا زون) میتواند تا ۱۰٬۰۰۰ فوت (۳٬۰۴۸ متر) کابل دتکتور حرارتی خطی را شامل شود. اگر منطقه اسپرینکلر به بیش از ۱۰٬۰۰۰ فوت کابل نیاز داشته باشد، باید یک منطقه تشخیص اضافه تعریف شود.
تعریف مناطق یا زون ها در سیستم طراحی دتکتور حرارتی خطی
توجه به این نکته مهم است که تعریف ناحیه تشخیص برای دتکتور حرارتی خطی نباید با تعریف ناحیه برای سیستم اسپرینکلر اشتباه گرفته شود. اگر ناحیه اسپرینکلر فراتر از ظرفیت یک منطقه تشخیص سیگنال باشد، باید یک ناحیه تشخیص اضافی تعریف گردد. در این حالت، هر یک از مناطق تشخیص میتوانند شیر برقی مشترک سیستم اسپرینکلر را فعال کنند. پوشش منطقه تشخیص نباید فراتر از پوشش ناحیه اسپرینکلر باشد.
انبارها و سردخانه ها با ذخیرهسازی قفسهای
بخشهای زیر نحوه استفاده از دتکتور حرارتی خطی در انواع سیستمهای ذخیرهسازی قفسهای را توضیح میدهد، از جمله قفسههای باز با یا بدون سیستم اسپرینکلر و ذخیرهسازی سردخانهای. هنگام نصب دتکتور حرارتی خطی در سیستم قفسهای، چه با سیستم اسپرینکلر و چه بدون آن، باید دستورالعملهای FM و همچنین توصیههای سازنده رعایت شود.
ذخیرهسازی قفسهای باز بدون اسپرینکلر
در نصب دتکتور حرارتی خطی در سیستم قفسهای باز بدون اسپرینکلر، تعداد مسیرهای کابل دتکتور بر اساس ارتفاع قفسه تعیین میشود. بهطور کلی، برای هر ۱۰ فوت (۳ متر) ارتفاع قفسه، باید یک مسیر کابل دتکتور در نظر گرفته شود. کابل دتکتور باید به تیر بارگذاری متصل شده و در فضای دودکش عرضی عبور داده شود.
• برای مثال، یک قفسه به ارتفاع ۱۸ فوت (۵.۵ متر) باید دارای دو مسیر کابل باشد، در حالی که برای سیستم قفسهای به ارتفاع ۴۰ فوت (۱۲ متر) چهار مسیر کابل مورد نیاز است.
برای جزئیات بیشتر به استاندارد NFPA 72 در مورد این نوع نصبها مراجعه شود.
ذخیرهسازی قفسهای باز با اطفاء حریق اسپرینکلر
در مورد قفسههای تکی یا دو ردیفه، یک مسیر دتکتور حرارتی خطی برای هر تراز اسپرینکلر مورد نیاز است، همانطور که در شکل ۴۳ نشان داده شده است. کابل دتکتور باید به تیر بارگذاری در تراز اسپرینکلر متصل شده و در فضای دودکش عرضی عبور داده شود.
برای قفسههای چند ردیفه، هر خط اسپرینکلر نیاز به یک مسیر کابل دتکتور متناظر خواهد داشت.
مناطق سردخانهای
هنگام استفاده از دتکتور حرارتی خطی به عنوان تجهیز آغازگر در سیستمهای اسپرینکلر پیشفعال در مناطق سردخانهای، باید به دستورالعملهای ارائهشده توسط Factory Mutual (FM) توجه شود. این دستورالعملها را میتوان در برگههای اطلاعات پیشگیری از خسارت FM مانند 8-29 یافت. بهطور کلی، تأییدیهFM مستلزم آن است که دتکتور حرارتی خطی با فاصلهای نصب شود که از حداکثر فاصله مجاز برای سیستم اسپرینکلر سقفی بیشتر نباشد.
به همین دلیل، در مواقعی که تشخیص در سقف در مناطق سردخانهای مورد نیاز است، میتوان کابل دتکتور سقفی را به لوله اسپرینکلر متصل نمود. هنگام برنامهریزی چنین نصبی، حتماً با مرجع ذیصلاح (AHJ) هماهنگی شود.
در نصب دتکتور حرارتی خطی همراه با سیستم اسپرینکلر در یک سیستم قفسهای، باید دستورالعملهای FM و همچنین توصیههای سازنده رعایت گردد.
در مورد قفسههای تکی یا دو ردیفه، یک مسیر دتکتور حرارتی خطی برای هر تراز اسپرینکلر لازم است. کابل دتکتور باید به تیر بارگذاری در تراز اسپرینکلر متصل شده و در فضای دودکش عرضی یا طولی عبور داده شود. در قفسههای چند ردیفه، هر خط اسپرینکلر نیاز به یک مسیر کابل دتکتور حرارتی خطی متناظر دارد.
نصب:
کابل رابط از پنل کنترل/رهاسازی اطفاء حریق به یک جعبه اتصال(J-Box) که روی قفسه و برای ناحیه خاصی نصب شده، کشیده میشود. سپس دتکتور خرارتی خطی را از جعبه اتصال از میان قفسهها مطابق شکلهای ۴۴ و ۴۵ عبور داده میشود و ممکن است به سیستم قفسهای دوم در آن سوی راهرو ادامه یابد.
هنگام نصب کابل دتکتور روی تیر افقی بارگذاری، از نبشی یا کانالهای باز موجود در ساختار قفسه برای محافظت کابل در برابر آسیب احتمالی ناشی از لیفتراک یا محصول استفاده شود. کابل میتواند با استفاده از بستهای ساختهشده از نایلون که مقاومت کافی در برابر اشعه یووی آفتاب و دمای سرد یا زیر صفر را دارد، مهار شود.
هنگام عبور کابل از راهروها، باید آن را در ارتفاعی نصب کرد که از هرگونه آسیب احتمالی ناشی از لیفتراک، جرثقیل یا کالا در امان باشد. کابل دتکتور را میتوان یک تراز بالاتر از سطح اسپرینکلر نصب کرد تا از آسیب همزمان به لوله اسپرینکلر و کابل دتکتور که ممکن است منجر به فعالسازی سیستم و جاری شدن آب شود، جلوگیری شود.
یک انبار سردخانهای ممکن است به مدار تشخیص کلاس “A” بهجای کلاس “B” نیاز داشته باشد. برای این نوع نصب، یک سیم مسی از جعبه اتصال (J-Box) در انتهای ناحیه کابل دتکتور حرارتی خطی تا پنل کشیده میشود تا مدار کامل شود
دتکتور حرارتی خطی هنگام کاهش دما در انبار سردخانهای و رسیدن به دمای عملیاتی، دچار جمعشدگی میشود. در نصبهایی که پیش از خنکسازی در مناطق سردخانهای انجام میشوند، باید میزان مشخصی از افتادگی کابل در حین نصب لحاظ شود تا جمعشدگی ناشی از سرما جبران شود.
شکل ۴۶ نموداری است که در تعیین میزان افتادگی مورد نیاز بین بستهای نصب، کمک میکند.
