هدف اصلی استاندارد NFPA 86 کاهش خطرات ناشی از آتشسوزی، انفجار و سایر حوادث مرتبط با کورهها و اجاقهای صنعتی است. این استاندارد برای مهندسان، اپراتورها و مدیران ایمنی در صنایعی مانند متالورژی، سرامیک و شیمیایی ضروری است.
A.8.10.1
بخشهای فرعی ۸.۲.۲ و ۸.۲.۵ الزام میکنند که دتکتور شعله (Flame Detector) و سیستم ایمنی احتراق (Combustion Safeguard) مطابق با دستورالعملهای سازنده نصب و به کار گرفته شوند. در مواردی که دتکتورهای شعله (اسکنرها) همراه با سیستمهای ایمنی احتراق به طور مداوم و بدون خاموشی بیش از حداکثر بازه زمانی توصیه شده توسط دستورالعملهای سازنده سیستم ایمنی احتراق و دتکتور شعله کار میکنند، چنین عملکرد مداوم بدون خاموشی و بررسی ایمنی شروع به کار (Safe-Start Check) مطابق با استاندارد نخواهد بود.
توضیحات:
• دتکتور شعله (Flame Detector): دستگاهی است که شعله آتش را تشخیص میدهد.
• سیستم ایمنی احتراق (Combustion Safeguard): سیستمی است که برای ایمنی در فرآیندهای احتراق استفاده میشود.
• Safe-Start Check: بررسی ایمنی قبل از شروع به کار سیستم، که اطمینان حاصل میکند سیستم به درستی کار میکند.
این متن تأکید میکند که دتکتورهای شعله و سیستمهای ایمنی احتراق باید طبق دستورالعملهای سازنده نصب و استفاده شوند و در صورت کارکرد مداوم بدون خاموشی و بررسی ایمنی، ممکن است با استانداردها مطابقت نداشته باشند.
سنسورهای فرابنفش (UV) ممکن است به گونهای خراب شوند که از دست رفتن شعله تشخیص داده نشود. در مواردی که این سنسورها به طور مداوم استفاده میشوند، خرابیها میتوانند توسط یک دتکتور فرابنفش خودبررسیکننده (Self-Checking) یا با آزمایش دورهای دتکتور برای اطمینان از عملکرد صحیح، تشخیص داده شوند.
A.8.10.3
شکل A.8.10.3 (بدون مقیاس) نموداری است که توالی رویدادهای لازم برای دستیابی به زمان بسته شدن شیر قطع ایمنی (SSOV) در مدت حداکثر ۵ثانیه پس از از دست رفتن شعله را نشان میدهد. شیرهای قطع ایمنی معمولی (SSOV) حداکثر زمان بسته شدن ۱ ثانیه دارند؛ با این حال، برخی شیرهای تأیید شده یا لیستشده ممکن است زمانهای طولانیتری داشته باشند.
N A.8.10.5(1)
در مواردی که از سنسورهای شعله مستقل برای تشخیص شعله پایلوت(Pilot) و شعله اصلی (Main Flame) استفاده میشود، اطمینان حاصل کنید که شعله پایلوت و شعله اصلی به طور مستقل تشخیص داده میشوند. به دلیل دشواری تشخیص مستقل شعله پایلوت و شعله اصلی با دو اسکنر فرابنفش (UV)، تشخیص شعله پایلوت توسط میله شعله (Flame Rod) و شعله اصلی توسط اسکنر فرابنفش (UV Scanner) قابل قبول است.
توضیحات کلیدی:
1. سنسورهای فرابنفش (UV Sensors): این سنسورها برای تشخیص شعله استفاده میشوند اما ممکن است خراب شوند و از دست رفتن شعله را تشخیص ندهند.
2. خودبررسی (Self-Checking): برخی دتکتورهای فرابنفش قابلیت خودبررسی دارند تا خرابیها را تشخیص دهند.
3. شیر قطع ایمنی (SSOV): این شیرها در صورت از دست رفتن شعله، جریان سوخت را قطع میکنند و زمان بسته شدن آنها باید کوتاه باشد (معمولاً ۱ ثانیه، اما حداکثر ۵ ثانیه).
4. تشخیص مستقل شعله پایلوت و شعله اصلی: در برخی سیستمها، شعله پایلوت توسط میله شعله (Flame Rod) و شعله اصلی توسط اسکنر فرابنفش (UV Scanner) تشخیص داده میشود.
شعلههایی که تا ۳ فوت (۱ متر) یا کمتر گسترش مییابند، تنها نیاز به یک سنسور شعله برای تشخیص شعله پایلوت و شعله اصلی دارند. یک مشعل خطی (Line Burner)، مشعل لولهای (Pipe Burner) یا مشعل تابشی (Radiant Burner) با شعلههایی که تا ۳ فوت (۱ متر) یا بیشتر گسترش مییابند، نیاز به دو سنسور شعله دارند: یکی برای تشخیص شعله پایلوت و دیگری برای تشخیص شعله مشعل اصلی در انتهای مجموعه که دورترین نقطه از منبع اشتعال است. دو مثال از آرایشهای مشعل که به عنوان یک مشعل واحد با یک سیستم ایمنی شعله نصبشده در انتهای مجموعه در نظر گرفته میشوند، در شکلهای A.8.10.6(a) وA.8.10.6(b) نشان داده شدهاند.
A.8.12
در هر جایی که دمای سوخت روغن میتواند به زیر سطح ایمن برسد، افزایش ویسکوزیته (گرانروی) از اتمیزه شدن مناسب جلوگیری میکند. سوختهای روغن شماره ۲ و شماره ۴ میتوانند در صورت کاهش دما به زیر نقطه ریزش(Pour Point) منجمد شوند، چه از پیشگرمکنندهها استفاده شود و چه نشود. در هر جایی که دمای سوخت روغن به بالاتر از سطح ایمن برسد، تبخیر روغن قبل از اتمیزه شدن اتفاق میافتد و باعث کاهش حجم سوخت به اندازهای میشود که خاموششدن قابل توجه شعله را ایجاد میکند.
A.8.13.1
این واقعیت که روغن یا گاز به عنوان سوخت ذخیره (Standby Fuel) در نظر گرفته میشود، نباید الزامات ایمنی مربوط به آن سوخت را کاهش دهد.
A.8.16
نقطه تنظیم دمای اضافی (Excess Temperature Set Point) باید حداکثر در دمایی تنظیم شود که توسط سازنده مشخص شده است. اگر مواد قابل اشتعال یا سوختنی در یک کوره یا خشککن پردازش میشوند، نقطه تنظیم باید دمایی باشد که اجازه ندهد مواد به دمای خوداشتعالی (Auto-Ignition Temperature) برسند. محدودیتهای نقطه تنظیم بر اساس دمای خوداشتعالی برای کورههای با اتمسفر خاص و سوزانندههای بخار اعمال نمیشود. اگر به دلایل فرآیندی، کار باید از رسیدن به دمای بالا که کمتر از نقطه تنظیم دمای اضافی کوره است محافظت شود، میتوان از یک قفل ایمنی اضافی محدودیت دما استفاده کرد، یا کنترلکننده دمای عملیاتی میتواند بهطور مناسب قفل یا هشدار داده شود.
برای یک فن تخلیه با سرعت ثابت، با افزایش دمای کوره، جریان تخلیه کوره بر حسب فوت مکعب استاندارد در دقیقه کاهش مییابد. افزایش بیش از حد دما، تهویه ایمنی را کاهش میدهد و میتواند باعث انفجار بخار قابل اشتعال در کورهها و خشککنهای مجهز به تهویه ایمنی شود.
A.8.16.6
برای تشخیص سایر خرابیهای سنسور، مانند اتصال کوتاه ترموکوپل، که منجر به اقدامات مورد نیاز در بخش ۸.۱۶.۵ نمیشود، اپراتور یا پرسنل نگهداری میتوانند ارزیابی کنند.
توضیحات کلیدی:
1. سنسورهای شعله: تعداد سنسورهای شعله مورد نیاز به طول شعله و نوع مشعل بستگی دارد.
2. سوخت روغن: دمای سوخت روغن باید در محدوده ایمن نگه داشته شود تا از مشکلاتی مانند افزایش ویسکوزیته یا تبخیر جلوگیری شود.
3. نقطه تنظیم دمای اضافی: این نقطه باید بهگونهای تنظیم شود که از رسیدن مواد به دمای خوداشتعالی جلوگیری کند.
4.
تهویه ایمنی:
افزایش دمای کوره میتواند تهویه ایمنی را کاهش داده و خطر انفجار ایجاد کند.
A.8.16.7
اجزای حسگر دما، مانند ترموکوپل و سیمهای گسترش، که برای محیط مورد نظر رتبهبندی نشدهاند، در معرض خطر بیشتری برای اتصال کوتاه هستند.
A.8.16.8
عنصر حسگر باید در جایی قرار گیرد که تفاوت بین سنسور کنترل دما و سنسور محدودیت دمای اضافی به حداقل برسد. عنصر حسگر دما در قفل ایمنی محدودیت دمای اضافی باید در جایی قرار گیرد که بتواند شرایط دمای اضافی را تشخیص دهد، شرایطی که باعث اولین آسیب به کوره یا کار میشود، زمانی که دما در کوره از حداکثر نقطه تنظیم عملیاتی فراتر میرود و برای ایمنی عملیات بسیار حیاتی است.
A.8.16.9
عنصر حسگر دما در قفل ایمنی محدودیت دمای اضافی میتواند توسط سایر ابزارهای اندازهگیری نظارت شود، به شرطی که دقت خوانش دمای قفل ایمنی محدودیت دمای اضافی کاهش نیابد.
A.8.17.3
نمایش بصری امکان تشخیص خرابیهای سنسور، مانند اتصال کوتاه ترموکوپل، را فراهم میکند که ممکن است منجر به اقدامات مورد نیاز در بخش ۸.۱۷.۲ نشود. اپراتور یا پرسنل نگهداری میتوانند قفل ایمنی بایپس ۱۴۰۰ درجه فارنهایت (۷۶۰ درجه سانتیگراد) را با مشاهده نشانگر دما ارزیابی کنند. همچنین، قابل قبول است که خروجی ترموکوپل قفل ایمنی بایپس ۱۴۰۰ درجه فارنهایت (۷۶۰ درجه سانتیگراد) به یک PLC یا ابزار دیگر به صورت موازی با قفل ایمنی بایپس ۱۴۰۰ درجه فارنهایت (۷۶۰ درجه سانتیگراد) وارد شود، به شرطی که دقت قفل ایمنی بایپس ۱۴۰۰ درجه فارنهایت (۷۶۰ درجه سانتیگراد) کاهش نیابد. PLC یا ابزار دیگر میتواند برای نظارت، روندیابی و هشدار خروجی ترموکوپل قفل ایمنی بایپس ۱۴۰۰ درجه فارنهایت (۷۶۰ درجه سانتیگراد) با مقایسه آن با اندازهگیری دمای مستقل، مانند قفل ایمنی دمای عملیاتی، استفاده شود.
A.8.17.4
اجزای حسگر دما، مانند ترموکوپل و سیمهای گسترش، که برای محیط مورد نظر رتبهبندی نشدهاند، در معرض خطر بیشتری برای اتصال کوتاه هستند.
Δ A.8.17.8
یک کنتاکت کمکی در دستگاه قفل ایمنی محدودیت دمای اضافی میتواند به عنوان قفل ایمنی بایپس ۱۴۰۰ درجه فارنهایت (۷۶۰ درجه سانتیگراد) استفاده شود، به شرطی که الزامات بخش ۸.۱۷.۲ برآورده شوند.
توضیحات کلیدی:
1. قفل ایمنی محدودیت دمای اضافی (Excess Temperature Limit Interlock): این سیستم برای جلوگیری از افزایش دمای بیش از حد در کوره یا تجهیزات استفاده میشود.
2. ترموکوپل و سیمهای گسترش: این اجزا باید برای محیط عملیاتی مناسب باشند تا از اتصال کوتاه جلوگیری شود.
3. PLC (Programmable Logic Controller): یک کنترلکننده منطقی قابل برنامهریزی که برای نظارت و کنترل فرآیندها استفاده میشود.
4. قفل ایمنی بایپس ۱۴۰۰ درجه فارنهایت (۷۶۰ درجه سانتیگراد): یک سیستم ایمنی که در صورت رسیدن دما به این حد، اقدامات لازم را انجام میدهد.
قطع برق خودکار یا دستی مدارهای تحت تأثیر به شرح زیر است:
(۱) خرابی سیستم (اتصال کوتاه) که توسط حفاظت معمول مدار شاخهای برطرف نشده است (به NFPA 70 مراجعه شود).
(۲) دمای اضافی در بخشی از کوره که توسط دستگاههای کنترل دمای معمول کاهش نیافته است.
(۳) خرابی هر یک از کنترلهای عملیاتی معمول که چنین خرابی میتواند به شرایط ناایمن منجر شود.
(۴) از دست رفتن برق که میتواند به شرایط ناایمن منجر شود.
A.8.18.1.5
الزامات بخش ۸.۱۸.۱.۵ ممکن است نیاز به کاهش ظرفیت (دریفت) برخی از اجزای لیستشده توسط سازندگان داشته باشد، مانند استفاده برای انواع دیگر خدمات صنعتی، کنترل موتور و همانطور که در جدول A.8.18.1.5 نشان داده شده است.
A.8.18.2
نقطه تنظیم دمای اضافی باید حداکثر در دمایی تنظیم شود که توسط سازنده مشخص شده است. اگر مواد قابل اشتعال یا سوختنی در یک کوره یا خشککن پردازش میشوند، نقطه تنظیم باید دمایی باشد که اجازه ندهد مواد به دمای خوداشتعالی (Auto-Ignition Temperature) برسند. محدودیتهای نقطه تنظیم بر اساس دمای خوداشتعالی برای کورههای با اتمسفر خاص و سوزانندههای بخار اعمال نمیشود. اگر به دلایل فرآیندی، کار باید از رسیدن به دمای بالا که کمتر از نقطه تنظیم دمای اضافی کوره است محافظت شود، میتوان از یک قفل ایمنی اضافی محدودیت دما استفاده کرد، یا کنترلکننده دمای عملیاتی میتواند بهطور مناسب قفل یا هشدار داده شود.
برای یک فن تخلیه با سرعت ثابت، با افزایش دمای کوره، جریان تخلیه کوره بر حسب فوت مکعب استاندارد در دقیقه کاهش مییابد. افزایش بیش از حد دما، تهویه ایمنی را کاهش میدهد و میتواند باعث انفجار بخار قابل اشتعال در کورهها و خشککنهای مجهز به تهویه ایمنی شود.
A.8.18.2.5
برای تشخیص سایر خرابیهای سنسور، مانند اتصال کوتاه ترموکوپل، که منجر به اقدامات مورد نیاز در بخش ۸.۱۸.۲.۴ نمیشود، اپراتور یا پرسنل نگهداری میتوانند نشانگر دمای قفل ایمنی محدودیت دمای اضافی را ارزیابی کنند.
A.8.18.2.6
اجزای حسگر دما، مانند ترموکوپل و سیمهای گسترش، که برای محیط مورد نظر رتبهبندی نشدهاند، در معرض خطر بیشتری برای اتصال کوتاه هستند.
توضیحات کلیدی:
1. قطع برق خودکار یا دستی: این اقدامات برای جلوگیری از شرایط ناایمن در سیستمهای حرارتی و کورهها انجام میشود.
2. دمای اضافی: افزایش دمای بیش از حد در کوره میتواند خطرناک باشد و باید توسط سیستمهای کنترل دما مدیریت شود.
3. نقطه تنظیم دمای اضافی: این نقطه باید بهگونهای تنظیم شود که از رسیدن مواد به دمای خوداشتعالی جلوگیری کند.
4. تهویه ایمنی: افزایش دمای کوره میتواند تهویه ایمنی را کاهش داده و خطر انفجار ایجاد کند.
5. اتصال کوتاه ترموکوپل: این مشکل میتواند باعث خرابی سنسورهای دما شود و باید توسط پرسنل نگهداری بررسی شود.
A.8.18.2.7
عنصر حسگر باید در جایی قرار گیرد که تفاوت بین سنسور کنترل دما و سنسور محدودیت دمای اضافی به حداقل برسد. عنصر حسگر دما در قفل ایمنی محدودیت دمای اضافی باید در جایی قرار گیرد که بتواند شرایط دمای اضافی را تشخیص دهد، شرایطی که باعث اولین آسیب به کوره یا کار میشود، زمانی که دما در کوره از حداکثر نقطه تنظیم عملیاتی فراتر میرود و برای ایمنی عملیات بسیار حیاتی است.
A.8.18.2.8
عنصر حسگر دما در قفل ایمنی محدودیت دمای اضافی میتواند توسط سایر ابزارهای اندازهگیری نظارت شود، به شرطی که دقت خوانش دمای قفل ایمنی محدودیت دمای اضافی کاهش نیابد.
A.8.19
نقطه تنظیم دمای اضافی باید حداکثر در دمایی تنظیم شود که توسط سازنده مشخص شده است. اگر مواد قابل اشتعال یا سوختنی در یک کوره یا خشککن پردازش میشوند، نقطه تنظیم باید دمایی باشد که اجازه ندهد مواد به دمای خوداشتعالی (Auto-Ignition Temperature) برسند. محدودیتهای نقطه تنظیم بر اساس دمای خوداشتعالی برای کورههای با اتمسفر خاص و سوزانندههای بخار اعمال نمیشود. اگر به دلایل فرآیندی، کار باید از رسیدن به دمای بالا که کمتر از نقطه تنظیم دمای اضافی کوره است محافظت شود، میتوان از یک قفل ایمنی اضافی محدودیت دما استفاده کرد، یا کنترلکننده دمای عملیاتی میتواند بهطور مناسب قفل یا هشدار داده شود.
برای یک فن تخلیه با سرعت ثابت، با افزایش دمای کوره، جریان تخلیه کوره بر حسب فوت مکعب استاندارد در دقیقه کاهش مییابد. افزایش بیش از حد دما، تهویه ایمنی را کاهش میدهد و میتواند باعث انفجار بخار قابل اشتعال در کورهها و خشککنهای مجهز به تهویه ایمنی شود.
A.8.19.2
قطع جریان سیال انتقال حرارت به کوره میتواند با خاموشکردن سیستم مرکزی گرمایش سیال یا با بستن شیرهای قطع ایمنی سیال انتقال حرارت در خطوط تأمین و بازگشت کوره انجام شود. اگر از شیرهای قطع ایمنی سیال انتقال حرارت استفاده میشود، سیستم مرکزی گرمایش سیال ممکن است نیاز به یک حلقه اضطراری خودکار داشته باشد تا یک بار خنککننده مصنوعی فراهم کند و جریان سیال را از طریق گرمکن حفظ کند.
Δ جدول
این بخش احتمالاً به یک جدول اشاره دارد که در ادامه متن آمده است
توضیحات کلیدی:
1. قفل ایمنی محدودیت دمای اضافی (Excess Temperature Limit Interlock): این سیستم برای جلوگیری از افزایش دمای بیش از حد در کوره یا تجهیزات استفاده میشود.
2. تهویه ایمنی: افزایش دمای کوره میتواند تهویه ایمنی را کاهش داده و خطر انفجار ایجاد کند.
3. شیرهای قطع ایمنی سیال انتقال حرارت (Heat Transfer Fluid Safety Shutoff Valves): این شیرها برای قطع جریان سیال انتقال حرارت در شرایط اضطراری استفاده میشوند.
4. حلقه اضطراری (Emergency Loop): یک سیستم پشتیبان که در صورت قطع جریان سیال، بار خنککننده مصنوعی ایجاد میکند تا از آسیب به سیستم جلوگیری شود.
A.8.19.6
برای تشخیص سایر خرابیهای سنسور، مانند اتصال کوتاه ترموکوپل، که منجر به اقدامات مورد نیاز در بخش ۸.۱۹.۵ نمیشود، اپراتور یا پرسنل نگهداری میتوانند نشانگر دمای قفل ایمنی محدودیت دمای اضافی را ارزیابی کنند.
A.8.19.7
اجزای حسگر دما، مانند ترموکوپل و سیمهای گسترش، که برای محیط مورد نظر رتبهبندی نشدهاند، در معرض خطر بیشتری برای اتصال کوتاه هستند.
A.8.19.8
عنصر حسگر باید در جایی قرار گیرد که تفاوت بین سنسور کنترل دما و سنسور محدودیت دمای اضافی به حداقل برسد. عنصر حسگر دما در قفل ایمنی محدودیت دمای اضافی باید در جایی قرار گیرد که بتواند شرایط دمای اضافی را تشخیص دهد، شرایطی که باعث اولین آسیب به کوره یا کار میشود، زمانی که دما در کوره از حداکثر نقطه تنظیم عملیاتی فراتر میرود و برای ایمنی عملیات بسیار حیاتی است.
A.8.19.9
عنصر حسگر دما در قفل ایمنی محدودیت دمای اضافی میتواند توسط سایر ابزارهای اندازهگیری نظارت شود، به شرطی که دقت خوانش دمای قفل ایمنی محدودیت دمای اضافی کاهش نیابد.
توضیحات کلیدی:
1. اتصال کوتاه ترموکوپل: این مشکل میتواند باعث خرابی سنسورهای دما شود و باید توسط پرسنل نگهداری بررسی شود.
2. قفل ایمنی محدودیت دمای اضافی (Excess Temperature Limit Interlock): این سیستم برای جلوگیری از افزایش دمای بیش از حد در کوره یا تجهیزات استفاده میشود.
3. نظارت توسط ابزارهای دیگر: عنصر حسگر دما میتواند توسط ابزارهای جانبی نظارت شود، به شرطی که دقت اندازهگیری کاهش نیابد.
